Go Oyuncuları Dikkat: Dangomania Geliyor!

Çin'in Hubei Eyaletindeki küçük bir kasaba olan Shandong'da yaşayan 24 yaşındaki 4-dan seviyesindeki amatör go oyuncusu Chu Fang Dong, katıldığı ulusal bir turnuvada aniden dangolar (kötü şekiller) yapmaya başladı. Önce içi boş üçgenle başlayan Fang Dong, daha sonra üçgenin boş kısmına bir hamle daha yaparak 4 taşlık bir dango yaptı. Seyircilerin şaşkın bakışları altında 5. hamlesini de aynı bölgeye oynayarak aptal-beşli yapan Dong’un garip davranışları yüzünden rakibi Wu Shichang hakemleri çağırdı. Hakemlerin gelmesiyle daha da sinirlenen Dong 6. hamlesini de benzer şekilde yaparak go dünyasında B2Bomber olarak bilinen şekli oluşturdu. Bunun üzerine turnuva komitesi sağlık ekiplerini çağırdı ve Dong’u derhal hastaneye kaldırdılar.

Virüsün adı Dangomania!

Doktorlar ilk kez rastladıkları bu hastalığın virüsüne Dangomania adını verdiler. Virüsün insanlara nasıl bulaştığı henüz bilinmiyor ancak şimdiden Uzak Doğuyu “Dangomania Virüsü” korkusu sardı. Çünkü daha önce benzer bir olay Kore ve Tayvan’da da yaşanmış ancak yetkililer üzerinde fazla durmamıştı. Çinli doktorlar Dong’un hastaneye kaldırılmasından sonra bir basın açıklaması yaparak tüm go oyuncularını toplu mekanlarda go oynamamaları konusunda uyardı. Çin hükümeti de olayı meclis gündemine aldı ve gerekli önlemlerin alınacağını duyurdu.

“Bunun hesabı sorulmalı”

Fang Dong’un yapılan ilk müdaheleler neticesinde hayati tehlikeyi atlattığı ancak kalıcı bir hasar oluşma riskinin yüksek olduğu tahmin ediliyor. Fang Dong’un hastaneden çıktıktan sonra 18-kyu seviyesine kadar inmesi bekleniyor.

Chu Fang Dong’un annesi Chichi Dong basın mensuplarına, “Acımız büyük, evimize ateş düştü. Chu’m go oynamadan yapamaz. Bu bir komplo. Hükümet bunun arkasındakileri bulmalı. Bunun hesabı sorulmalı.” diye konuştu.

Doğukan Sarıkaya •  DHA (Dango Haber Ajansı) • Hubei

Go'ya Dair • Sara Altuntaş

Yunikorn savaşları

Çocukluğunu çok iyi hatırlamazdı Jowa, tek hatırladığı go oynamaktı, hatta tek yaptığı da diyebiliriz. Yaşıtları gün ağardıktan sonra daracık sokaklarda koşturmaya başlarken bizim Jowa go tahtasının başına geçer, fuseki, joseki, tsumego ve daha bilmediği nice varyasyonlar için didinip dururdu. Go tahtasında kendi dünyasını yaratmıştı. Yunikornları vardı alacakaranlıkta yol gösteren, ve arap atları, ona her daim sadık... Yayıldıkları ormanda  ağaçların üstüne atılmış kırmızı bir çuha gibi rüzgar hafif hafif kımıldar ve sonra büsbütün kaybolurdu.

Artık her şey değişmişti. Şimdiye kadar yaşayan, kımıldayan, ses çıkaran ova ölüydü ve beyaz ince bir sisle örtülmeye başlamıştı. Buna karşılık orman canlanıyordu. Siyah ve beyaz atlar şaha kalkmış, yaşam ve ölüm mücadelesi her ikisi için de başlamıştı. Belki de bu yüzden ölüm onu diğer çocuklar gibi korkutmuyordu o küçücük yaşına rağmen. Zaten her an burun burunaydı ölümle, şaha kalkmış atların peşinden gidiyordu her zaman. Bu yüzden hastalığı da onu korkutmuyordu. Nasıl olsa o da elbet bir gün ölecekti, neden şimdi olmasın? Ama korktuğu Kaori’ydi. Ona baktı. Ondan ayrılmaktı sanırım onu en çok korkutan. Kaori, Jowa’da bir şeylerin ters gittiğini fark ediyordu ama Jowa’nın anlatacağını düşünerek onu yalnız bıraktı. Kitani ile maçı yorumlamaya başladılar.

Kaori ve Kitani ilk defa karşılaşmalarına rağmen birbirlerine ısınıverdiler. Oyuncular arasında en genç olanlarıydılar ayrıca. Kaori alımlı, cana yakın ve bir o kadar da aşkının ardı sıra yürüyecek kadar cesur bir kızdı. Hiç şüphesiz Jowa’nın şimdiye kadar tanımış olduğu kadınların da en sevimlisi ve en masumuydu o. Kitani ise kafasının estiği her deliliği yapabilecek kadar zeki ama kuru zekanın kurbanı olmayacak kadar da akıllı bir gençti. Birlikte geçirdikleri vakitten her ikisi de memnundu. Kimbilir belki zamanla hiç solmayacak ve hatıralardan silinemeyecek kadar gerçekçi bir aşk başlayacaktı aralarında ama ne yazık ki bunu yazar dahi bilemiyor.

Jowa usulca Kaori’ye doğru ilerlemeye başladı. Onu Kitani ile görmeye dayanamamıştı. Kaori’ye aşıktı ve aşkının karşılıksız olduğunu da biliyordu. Lakin, ona olan bağlılığı duygularını gömmesini emrediyordu. Yazarın anladığı kadarıyla Jowa, Kaori’nin onu yalnız bırakmasından korkmuştu. Artık bu korku da kalmadı. Son go dersini de verdikten sonra göçüp gideceğini biliyordu. Kendisinin bile zor duyabileceği bir tonla Kaori’ye seslendi. O içten gülümsemesiyle yine Jowa’nın yanında bitivermişti Kaori. Ve Jowa’ya göre son karşılıklı ders başladı.

“Bir piyanisti düşün sevgili Kaori’m. Defalarca notalara çalışır. Solfeji baştan sona durmadan tekrar eder. Sence bu müzik mi? Hayır, ama çok iyi bir alıştırmadır. Bir voleybol oyuncusu uzama, bükme alıştırmaları yapar, kaslarını esnetmek için. Ama bu da voleybol mu? Hayır. Yine de bütüne ulaşmak için parçaları çalışmak gerekir. Go oyununda ise, sayısız kitap mevcut. Yaşam-ölüm problemleri kitabı, en iyi hamleleri anlatan kitaplar, profesyonel oyunları yorumlayan kitaplar... Alıştırma elbette ki şarttır ama go'ya adanmış merak her şeyin ötesindedir.

21 oyunundan hatırlarsın belki gül yüzlüm. Kartlar teker teker açıldığında ve karşındaki 19 u gösterdiğinde asıl kritik an gün yüzüne çıkar. Ne kadar bahis oynamalıyım? Go da bu kart oyunu gibidir. Sıra sana her geldiğinde kendi kendine nerelere oynaman gerektiğini ve neden bunun önemli olduğunu sormalısın.

Ardından Jowa’nın isteği üzerine öğretici oyun yerine ciddi bir go maçı yaptılar. Kaori 65. hamlesine kadar Jowa’ya karşı simetrik oynadığı oyunu 3 puanla kaybeder. Jowa’yı bile şaşırtan bu tutumu Kaori’nin go'yu ve Jowa’yı ne kadar önemsediğinin birer kanıtı olsa gerek.

Kahramanları uyurken,  hikayeler de hayat da devam ediyor...

Not: 3 Haziran 1929 Kitani Minoru ve Go Seigen arasındaki maçı Kitani Minoru 3 puanla alır.
15 yaşındaki Go Seigen'in -henüz 3dan iken- oyunun 65. hamlesine kadar simetrik oynadığı, yani yalnızca rakibinin -4dan- yaptığı hamleleri tekrarladığı bir oyundur. Herkesi şaşırtan bu tutum hakkında Go Seigen, öğretmeni Segoe Kensaku dahil hiçkimseye bir açıklama yapmaz. Çok sonraları ise "Çünkü benden daha güçlü görünen rakibime karşı kazanma şansım olması için değişik bir şeyler denemek zorunda olduğumu hissettim" demiştir.

Bir Gün Herkes 5 Dakikalığına da Olsa TGL Times'a Çıkacak

Eren Kurter Röportajı (Sesli) • Sami Güven